Σχολιάστε

Avantgarde Νο 16

Κυκλοφορεί από την Παρασκευή 29/6/18, το 16ο τεύχος του περιοδικού Avantgarde Άνοιξη Καλοκαίρι 2018 από την Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση (166 σελίδες) και με τιμή 4 ευρώ. Θα το βρείτε σε βιβλιοπωλεία με σχετικά περιοδικά και στο σταντ του περιοδικού στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ:
Βιβλιοπωλεία:

  • Ναυτίλος: Χαριλάου Τρικούπη 28,
  • Ελεύθερος Τύπος: Βαλτετσίου 53,
  • Εναλλακτικό: Θεμιστοκλέους 37,
  • Λοκομοτίβα: Μπόταση 7 και Σολωμού
  • ΘεσσαλονίκηBandiera Rossa K.Mελενίκου 24.

Εισαγωγικό σημείωμα

Ύστερα από το φθινοπωρινό ταξίδι του Τσίπρα στις ΗΠΑ και την αναγνώριση από τον πλανητάρχη του αποφασιστικού ρόλου της Ελλάδας στην σταθερότητα στην ευρύτερη ανατολική μεσόγειο, ο ελληνικός εθνικισμός, ζει με τις πλάτες φυσικά του ΝΑΤΟ και σύσσωμης της αυτοκρατορίας, μεγαλειώδεις στιγμές. Δεν πρέπει να υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, αναγνωρισμένο κράτος από 140 χώρες του πλανήτη να υποχρεώνεται ύστερα από ένα σχεδόν εικοσαετές πρέσινγκ να αλλάζει το όνομά του, να παζαρεύει τον εθνικό του μύθο, τη γλώσσα του, το τι θα γράφουν τα σχολικά του βιβλία, τις λεζάντες στα μουσεία του, τα αγάλματά του, τις ονομασίες των δρόμων, τα τοπωνύμια, τα brand name των προϊόντων του και τελικά το τι διάολο έθνος είναι. Και φυσικά να αλλάξει το σύνταγμα του. Κι όμως ούτε με αυτό είναι ευχαριστημένος ο ψεκασμένος εθνικός κορμός. Θέλει κι άλλα. Αλήθεια τι άλλο απαιτεί από τη Μακεδονία. Μήπως να διαλυθεί και να εκχωρηθεί ολόκληρη στο ελληνικό κράτος; Το εθνικό τσούρμο που ουρλιάζει για την Μακεδονία και τη ψυχή της, εννοείται ότι δεν τρέφεται από καμία έχθρα απέναντι στα κυρίαρχα έθνη του πλανήτη. Ούτε αισθάνεται κάποια αλληλεγγύη στης γης του κολασμένους. Ακριβώς το αντίθετο. Μισεί τα πραγματικά καταπιεσμένα έθνη, απεχθάνεται τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, πιστεύει ακράδαντα ότι οι Έλληνες ανήκουν σε κάποια ανώτερη φυλή, ενώ οι Πακιστανοί, οι Αφρικάνοι, οι Άραβες και τα 9/10 του πλανήτη σε κατώτερα είδη. Την ίδια ώρα το τσούρμο αυτή διαμαρτύρεται ενάντια στην Ουάσιγκτον τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο γιατί δεν ικανοποιούν όλα τα χατίρια της Ελλαδάρας, που τόσα άλλωστε έχει προσφέρει στον δυτικό πολιτισμό.
Κι όμως υπάρχει αριστερά που ελπίζει σε αυτά τα άθλια κανιβαλικά αισθήματα. Φαντασιώνεται ότι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια συνεχίζεται κάποιος αντιμνημονιακός αγώνας. Ότι το εθνικό μπορεί να είναι μια πτυχή της ταξικής πάλης. Ότι οι «εθνοπλήβιοι» είναι κάποιο επαναστατικό υποκείμενο ίσως, τώρα μάλιστα που όλα τα άλλα φαίνεται να έχουν τελειώσει. Παραμύθια της χαλιμάς. Πολύ απλά αυτή η αριστερά έχει παρασυρθεί από το ρεύμα και από την ιδεολογική της ελαφρότητα.
Ύστερα απ’ όλα αυτά δυνάμεις όπως το ΚΚΕ και η ΛΑΕ και όχι μόνο, συνεχίζουν να βλέπουν στην «μακεδονική γλώσσα και τη μακεδονική ιθαγένεια νοτιοσλαβικής προέλευσης» τον αλυτρωτισμό των γειτόνων. Είναι να απορεί κανείς με παρανοϊκές αυτές αναλύσεις. Από ποιόν κινδυνεύει επιτέλους η αντιιμπεριαλιστική (εδώ γελάμε) Ελλάς; Είναι δυνατόν μια χώρα με το 1/5 του πληθυσμού και με το 1/16 του ελληνικού ΑΕΠ να αποτελεί μια πραγματική απειλή; Είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι που περιφέρονται ως μαρξιστές και να παπαγαλίζουν τα επιχειρήματα των φασιστών και του ανεκδιήγητου Κ.Μητσοτάκη που το μόνο που του έχει απομείνει είναι να σπρώχνεται με τους μπαρμπαρούσηδες για την ηγεμονία του εθνικού κορμού;
Η αριστερά που σιγοψιθυρίζει τα περί αλυτρωτισμού παίζει ένα άθλιο παιχνίδι ξεπλύματος του ελληνικού εθνικισμού. Και προσοχή. Ο εθνικισμός δεν είναι μόνο οι ψεκασμένοι των συλλαλητηρίων, αλλά κυρίως ο επίσημος εθνικισμός του ελληνικού κράτους που εκπροσωπείται επάξια από την κυβέρνηση Συριζα Ανελ. Αυτός ο εθνικισμός με τις πλάτες της νατοϊκής αυτοκρατορίας επιχειρεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή όχι μόνο των Βαλκανίων αλλά και της ανατολικής Μεσογείου λύνοντας ταυτόχρονα εκκρεμότητες που η στρατηγική του εθνικισμού αλα Παύλος Μελάς (βλ Αν. Σαμαράς) δεν έφερνε κανένα αποτέλεσμα.
Όπως και να χει ο ελληνικός καπιταλισμός 8 χρόνια μετά την επιβολή των μνημονίων και άλλα 3 από την οριστική ήττα του αντιμνημονιακού κινήματος μπορεί να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία.
Η έξοδος από το μνημόνιο σίγουρα δεν είναι όπως την περιγράφει το Μαξίμου, αναμφισβήτητα όμως ΕΕ και ΔΝΤ έδωσαν ακόμα 10 χρόνια αέρα στο ελληνικό χρέος, έστω και αν δεν έγινε καμιά απομείωση. Οι συζητήσεις για την διαχειρισιμότητα ή την βιωσιμότητα του χρέους δεν έχουν καμία τεχνική βάση παρά μόνο πολιτική. Το χρέος θα είναι «διαχειρίσιμο» όσο ο ελληνικός καπιταλισμός βάζει τάξη στα εσωτερικά του μέτωπα, (=λιτότητα για πάντα) πετυχαίνοντας την παγκοσμίως αδιανόητη υπόσχεση των 3,5 πλεόνασμα μέχρι το 2022 και 2,5% μέχρι το 2060. Ποιος ζει ποιος πεθαίνει μέχρι τότε, αλλά προς το παρόν οι άμαζες διαδηλώσεις κατά της συμφωνίας δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια βραχυπρόθεσμης αισιοδοξίας. Φαίνεται ότι το κοινωνικό υποκείμενο έχει εναποθέσει τις ελπίδες για μια καλύτερη ζωή στα κολλητιλίκια με το Ισραήλ, στα τσαμπουκαλίκια για τη Μακεδονία, μπας και ανακτηθεί η χαμένη αίγλη του ελληνικού καπιταλισμού και μέσα σε όλα πέσουν και μερικά ψίχουλα για τις ανάγκες της «σύγχρονης λαϊκές οικογένειας» (μπρ)
Δυστυχώς η αριστερά συνεχίζει να ζει στη δική της διάσταση. «Ο αγώνας συνεχίζεται» από το 1968, από το 1973, από το 2008, από το 2012 και πάει λέγοντας. Ελάχιστη προσπάθεια να καταλάβει τον κόσμο γύρω της. Να σκεφτεί πάνω στα αναλυτικά της εργαλεία. Στο πως αντιλαμβάνεται την ταξική πάλη και τις πολιτικές της διαμεσολαβήσεις. Καμία σκέψη για απολογισμό. Μια διαρκής επανάληψη της ίδιας διαδρομής που είναι από καιρό φραγμένη εμμένοντας σε μάχες που έχουν χαθεί και κανένας από το πολυπόθητο πληττόμενο και άμεσα ενδιαφερόμενο κοινωνικό υποκείμενο δεν έχει όρεξη να συμμετάσχει.
Η ΚΕΔ επιλέγει συνειδητά να μην παριστάνει ελλείψει πραγματικών απεργών, τον απεργό «και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί». Ήδη έχουμε μπόλικους που επιμένουν να σκέφτονται με τα πόδια τους. Δεν πιστεύομε στις εύκολες λύσεις ούτε σε καμία πεπατημένη. Κοιτάμε κατάματα την πραγματικότητα χωρίς να παραμυθιαζόμαστε με εφήμερα τονωτικά φαντασιακής αισιοδοξίας. Σε αντίθεση με όσους περιμένουν ακόμα την επανάσταση από το 1968, αντιλαμβανόμαστε ότι ζούμε σε μια σκοτεινή περίοδο για το ταξικό κίνημα, γεγονός που οφείλεται στην προσωρινή ήττα της κομουνιστικής εναλλακτικής. Επενδύουμε στον ιδεολογικό και πολιτικό επανεξοπλισμό του κομουνιστικού κινήματος, ενισχύοντας ταυτόχρονα κάθε σημείο πραγματικής αμφισβήτησης της ιμπεριαλιστικής ισορροπίας και κάθε προσπάθεια ουσιαστικής άμυνας στην ντόπια αστική αντίδραση.

 

Περιεχόμενα

Ελλάδα
Δέκα θέσεις για τη συμφωνία Αθήνας Σκοπίων  5
Σύντομο σχόλιο για μια άθλια συμφωνία – και μια αθλιότερη αντιπολίτευση σε αυτήν   11
Σημειώσεις για το Έθνος των Ελλήνων το Ιερό  14
Η ακροδεξιά εθνικιστική προβοκάτσια δεν θα περάσει   21
Να απελευθερωθεί τώρα ο σ. Παναγιώτης Π.    25
Για τις κινητοποιήσεις ενάντια στον εθνικιστικό βούρκο  27
Μακεδονικό: Όχι στο σωβινιστικό δηλητήριο. Ο εχθρός είναι στη χώρα «μας»  29
Πρωτομαγιά: Το εργατικό κίνημα ή θα είναι κομμουνιστικό ή θα είναι χωρίς ψυχή  37
Για το ρατσιστικό πογκρόμ στη Λέσβο  .43
Για την φασιστική επίθεση στο Πέραμα: Ούτε σπιθαμή γης στους φασίστες  49
Η τρομοϋστερία δεν θα περάσει   52
Μύχιες σκέψεις με αφορμή τα γεγονότα του τριημέρου του Πολυτεχνείου  54

Ευρώπη
Για την ακροδεξιά κυβέρνηση και τις εξελίξεις στην Ιταλία  69

Λατινική Αμερική
Για την υπεράσπιση της Νικαράγουα απέναντι στους πραξικοπηματίες   79
Η Βενεζουέλα δεν είναι για τα μούτρα τους! Τα σχέδια της Αυτοκρατορίας, δακρύβρεχτες αλεπούδες και προφέσορες της επανάστασης  84

Συρία
Πώς ξεκίνησε ο πόλεμος στην Συρία; Ξεκαθαρίζοντας τη σύγχυση   93
Κορμοράνοι, κροκόδειλοι, παπαγάλοι και χάνοι – τσίρκο ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού στην ανατολική Γκούτα  103
Ο μικρός Muhammad από την Γκούτα και οι αξιότιμοι κροκόδειλοι φίλοι του  112
Νίκη στα όπλα της Συρίας! 115
Λίγο πριν την απελευθέρωση της ανατολικής Γκούτα 117
Για την εξέλιξη του συριακού και το YPG επ’ αφορμής του Αφρίν 119
Απειλές για επικείμενο χτύπημα ενάντια στη Συρία 123
Φονιάδες ιμπεριαλιστές – Κάτω τα ξερά σας από τη Συρία 126
Το φάντασμα του παγκόσμιου πολέμου πάνω από την ανθρωπότητα 128
Για τη συντριβή της ιμπεριαλιστικής επέμβασης! Νίκη στο συριακό στρατό! 131
Αυτοκρατορική αλαζονεία πάνω στα ερείπια του σχεδίου «Νέα Μέση Ανατολή» 135

Ιράν
Πέντε σημεία για την συζήτηση σχετικά με το Ιράν  143
Μετανοημένοι, πρόθυμοι, απολογητές και καταγέλαστοι  144
Ιράν: η μέρα της μαρμότας   147
Η δυσαρέσκεια και η διαμαρτυρία έχουν κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική βάση   162

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: