1 σχόλιο

Περιοδικό Avantgarde No 18, Φθινόπωρο 2021

Περιοδικό Avantgarde No 18, Φθινόπωρο 2021

Jeux de massacre*

Δύο χρόνια κορωνοϋστερία. Το πρόσχημα για την κανονικότητα του κράτους έκτακτης ανάγκης. Από το λοκ-ντάουν στο γκέτο των ανεμβολίαστων. Πιστοποιητικά ελέγχου και αποκλεισμού. Διαρκής έλεγχος, πειθάρχηση, επιτήρηση. Το πανηγύρι του καπιταλισμού των ηλεκτρονικών περιφράξεων, του απαρτχάιντ και της μεγάλης επανεκκίνησης.

*Copyleft από «To Παιχνίδι της σφαγής» θεατρικό έργο του Ευγένιου Ιονέσκο (1970)

Εισαγωγικό σημείωμα

Βρισκόμαστε ήδη στον 21ο μήνα της εποχής του κορωνοϊού. Τα κοντέρ καταγράφουν καθημερινά μισό εκατομμύριο “κρούσματα” και 8.000 θανάτους. Η συζήτηση για το αν οι θάνατοι οφείλονται στον κορωνοϊό ή ένα μεγάλο μέρος τους είναι υποσύνολο της αναμενόμενης συνολικής θνησιμότητας συνεχίζεται. Το ίδιο και η αμφισβήτηση των μεθόδων αντιμετώπισης της επιδημίας μέσα από μαζικούς εγκλεισμούς, που βλέπει η ανθρωπότητα για πρώτη φορά στην ιστορία της σε αυτήν την έκταση. Η υπόσχεση ότι τα πειραματικά εμβόλια, ανεξάρτητα από τις παρενέργειες, θα έχτιζαν τουλάχιστον το πολυπόθητο τείχος ανοσίας, ύστερα από ένα χρόνο μαζικού και καθολικού εμβολιασμού στις πρωτοκοσμικές χώρες, πάει περίπατο.

Όπως και με τα λοκ-ντάουν έτσι και τώρα, οι αμερικανο-ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθώς και τα υπό ασυλία διεθνή ιερατεία της ιατροφαρμακευτικής μας ασφάλειας, έχουν εξαπολύσει ένα ανελέητο κυνηγητό κατά όσων συνεχίζουν να απειθαρχούν στις αστυνομικές τους ηλεκτρονικές και φυσικές επιτηρήσεις και κατά όσων αμφισβητούν το κυρίαρχο αφήγημα και μαζί με αυτό τις προθέσεις τους. Η καταναγκαστική εφαρμογή των μέτρων έχει βγάλει στο περιθώριο εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους που βρίσκονται στο στόχαστρο όχι μόνο του κράτους αλλά και μιας συμμορφωμένης πλειοψηφίας που, για λόγους που δεν μας απασχολούν, έχει κάνει την επιλογή να λειτουργεί ως μαντρόσκυλο του νέου μοντέλου αυταρχικής διακυβέρνησης. Ήδη αυτές τις μέρες ένας ιδιότυπος εγκλεισμός επιβάλλεται στους ανεμβολίαστους και οι απειλές για απαγόρευση εισόδου ακόμα και στα σούπερ-μάρκετ, καθώς και για καθημερινά ράπιντ τεστ από την τσέπη τους μέχρι τελικής εξόντωσης, δίνουν και παίρνουν.

Η αριστερά, υποτίθεται, της ισότητας, της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, όχι μόνο δεν αντιδρά στην κανονικότητα πλέον της διαρκούς κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, αλλά υπερθεματίζει σε τέτοιον βαθμό, που αναρωτιέται κανείς αν τα επιτελεία της αποτελούνται από ηλίθιους ή πράκτορες της αστικής αντεπανάστασης. Προς το παρόν διατηρούμε την ελπίδα ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής της αριστεράς, που κάνει επίδειξη καθεστωτισμού κάποια στιγμή θα συνέλθει και θα δει ότι πίσω από τα παραμύθια για τη δημόσια υγεία κρύβεται ο πιο χυδαίος κανιβαλισμός μιας αυτοκρατορίας που δεν διστάζει μπροστά στην επιβίωσή της να στείλει και μερικά εκατομμύρια ευάλωτους ανθρώπους μια ώρα αρχύτερα στον τάφο. Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα της επιστήμης του 21ου αιώνα για μια ίωση που προκαλεί στο 1% όσων μολύνονται θρομβώσεις ή/και πνευμονία εξαντλούνται στο ντεπόν (ούτε καν ασπιρίνη) και την έβδομη μέρα, όταν η πνευμονία μαζί με τις θρομβώσεις θα έχουν κυριεύσει τον ευάλωτο οργανισμό, στη διασωλήνωση. Τα ιερατεία της επιστήμης, όλα τα συστήματα υγείας, η ιατρική, η φαρμακολογία, η χημεία, η βιολογία, όλοι καταρρέουν μπροστά σε έναν κορωνοϊό, δηλώνοντας την ανικανότητά τους να τον αντιμετωπίσουν και είναι οι ίδιοι που καλούν τον στρατό και την αστυνομία να αναλάβει δράση. Το ξεδίπλωμα της απάτης δεν έχει προηγούμενο και η θεραπεία σοκ μόλις έχει αρχίσει.

Το Avantgarde από την πρώτη στιγμή αμφισβήτησε το κυρίαρχο αφήγημα, ασκώντας σκληρή κριτική όχι μόνο στην κεντρική του ιδέα, αλλά και στα σκληρά επιδημιολογικά και ιατρικά του τεκμήρια. Είναι αλήθεια ότι βρεθήκαμε στη μειοψηφία του κινήματος, αλλά σίγουρα στην απέναντι μεριά από την αστική τάξη και τον πρωτοκοσμικό καπιταλισμό. Σε όλο αυτό το διάστημα βιώσαμε τις περιφράξεις ακόμα και μέσα στο πολύ κοντινό κοινωνικό και πολιτικό μας περιβάλλον. Πήραμε, λοιπόν, μια γεύση από τον πολιτικό αποκλεισμό ως συνέχεια του κοινωνικού που είναι ήδη σε εξέλιξη, και η αριστερά του εγκλεισμού και των εμβολίων κάνει ότι δεν βλέπει. Γνωριστήκαμε, όμως, και με πολύ νέο κόσμο και ομάδες που δεν έχουν καμία διάθεση να το βάλουν κάτω. Πάνω από όλα επικαιροποιήσαμε τις ιδέες μας και είδαμε ότι τα αντισώματά μας στον ιδεολογικό και πολιτικό εκφυλισμό βαράνε κόκκινο. Είμαστε εδώ για να ανοίξουμε δρόμο και θα τον ανοίξουμε. Η αριστερά και ο κομμουνισμός θα επιστρέψουν, ακόμα και αν οι θλιβεροί τους εκπρόσωποι περιφέρονται ως βασιλικότεροι του βασιλέως.

Το περιοδικό Avantgarde που κυκλοφορεί μετά από 2 χρόνια είναι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στην εποχή που άνοιξε ο Covid-19. Πρόκειται για άρθρα που σηκώθηκαν στην ηλεκτρονική μας σελίδα από τον Μάρτη του 2020 μέχρι και τώρα, κόντρα στο κυρίαρχο αφήγημα και το ξέπλυμά του από την αριστερά του λοκ-ντάουν και των εμβολίων. Μια παρακαταθήκη που ίσως συμβάλλει στον αγώνα ενάντια στις ηλεκτρονικές περιφράξεις και στην εγκαθίδρυση ενός νέου τύπου απαρτχάιντ, εξίσου νοσηρού με αυτά που έχει μέχρι τώρα γνωρίσει η ανθρωπότητα.  

Περιεχόμενα

Η επιχείρηση «ελευθερία» στην εντατική………………………………………….5

Στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων στους μη εμβολιασμένους; …………….……..10

Το Απαρτχάιντ είναι εδώ και η Αριστερά του «καθολικού» και του

υποχρεωτικού εμβολιασμού κάνει ότι δεν βλέπει ……………………………..…13   

Μπροστά σε μαζικές απολύσεις ανεμβολίαστων…………………………………24  

Τι νόημα έχει μία πορεία όταν δεν μπορείς καν να σηκώσεις

την κόκκινη σημαία; ………………………………………………………………38

Η υποχρεωτικότητα ως εργαλείο του κράτους εξαίρεσης ……………………….44

Πραξικόπημα με λοκ-ντάουν στους μη εμβολιασμένους ………………………..50

Υγειονομικό απαρτχαίντ………………………………………………………….56  

Το κράτος εξαίρεσης ειναί εδώ και το κυνήγι μαγισσών συνεχίζεται –

Κανένα προνόμιο, κανένας περιορισμός  ……………………..…………………61

Καμία σκέψη για κορωνο-διαβατήρια ……………………………………………75

Εργασιακός μεσαίωνας ή  ο καπιταλισμός που έρχεται;.…………………………82

Από τις αστυνομικές θηριωδίες στην καπιταλιστική βαρβαρότητα ……………..88

Μετά την απεργία πείνας και τη Νέα Σμύρνη. Και τώρα τι;……………………..93

Είναι χούντα έχει και βασανιστές και αλητάμπουρες…………………………….99

Λοκντάουν μέχρι να τα περάσουν όλα.…………………………………………104

Zωή και θάνατος στην κορωνοεποχή …………………………………………..108

Δυστοπικές σκέψεις μπροστά σε μια οθόνη …………………………………….120

Ενώ η επιχείρηση νόμος και τάξη είναι σε εξέλιξη, η αριστερά εμβολιάζεται χαριεντιζόμενη.…………………………………………………………………..125

Σημειώσεις πάνω στην πολιτική κατάσταση (εξαίρεσης) …………………..…..132

Άρση της απαγόρευσης κυκλοφορίας μόνο για εκλεγμένους συνδικαλιστές;…..150

Με τη νέα απαγόρευση το δικαίωμα των συναθροίσεων υπό διαρκή aναστολή .159

Η κρίση του κορωνοϊού στην Ελλάδα ………………………………………….164

Όλοι/-ες στην Πανεργατική Απεργία 26/11 ………………………………….…172

Ως εδώ! ……………………………………………………………………….…176

Ακροδεξιά πανούκλα σε πλήρη εξέλιξη μετά την απαγόρευση του

Πολυτεχνείου ……………………………………………………………………184

Πολιτικά ερωτήματα για την εποχή του κορονοϊού. Γράμμα προς

την αριστερά της kαραντίνας  …………………………………………..………189

Μαθηματικές σκέψεις και όχι μόνο για τον covid19  ……………………….….197

Η απαγόρευση των διαδηλώσεων δεν θα περάσει………………………………226

Κάτω το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης – Υπερασπιζόμαστε τα δημοκρατικά

και πολιτικά δικαιώματα ………………………………………………………..232

RECOVERY PLAN ή αλλιώς κατάσταση εξαίρεσης εις το διηνεκές ..………..244

Όχι στον περιορισμό των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων……………..246

Μέρες πανώλης …………………………………………………………………249

One comment on “Περιοδικό Avantgarde No 18, Φθινόπωρο 2021

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: